Doğunun Çekici ve Kuzey'in Muhafızı

Valmir, İmparatorluk'un kuzeydoğu sınırında, tehlikeli Troll Ülkesi ve Kuzey Çorak Toprakları ile burun buruna olan yoksul ama iradeli Ostland eyaletinde Raukov hanedanına doğdu. Ostland'da Seçmen Kontluk unvanı babadan oğula geçen feodal bir otokrasiye dayandığı için Valmir, doğduğu günden itibaren bir sınır savaşçısı ve komutan olmak üzere yetiştirildi.

Kont olmadan önceki gençlik yıllarında zamanını saray entrikalarından çok talim meydanlarında ve sınır çatışmalarında geçirdi. Bu dönemde okçuluk konusundaki muazzam yeteneğiyle nam saldı; İmparatorluk'taki en iyi okçu olarak kabul ediliyordu ve sıradan bir okçunun tek bir ok attığı sürede o üç ok birden fırlatabiliyordu. Güneyli soyluların gösterişli tüylü şapkaları yerine, kuzeydeki göçebe kabilelerinden ilham alan uzun kürk bir şapka takmayı tercih ederek halkının o sade ve sert yapısını erkenden benimsedi. Makama gelişi, kendisinden önceki kontun vefatıyla tamamen kan bağına dayalı olarak gerçekleşti, ancak otoritesini masa başında değil, kuzeyden gelen Norsca ve Canavaradam akınlarına karşı kılıç sallayarak kanıtladı.

Hükümdarlık ve Savaş Yılları

Valmir von Raukov'un hükümdarlık dönemi, Ostland'ın amansız doğasına uygun biçimde kesintisiz bir sınır nöbeti ve katı bir askeri disiplin ile geçti. Bir klanın nizamnamesi kadar net ve tavizsiz kurallarla eyaletini yöneten sert bir savaş ağasıydı.

Kont olarak İmparatorluk'un en kutsal emanetlerinden biri olan "Beyin Yaran" (Brain Wounder) adlı Rünkılıcı'nı kuşandı. Bunun yanında, efsanevi cüce rünleriyle bezenmiş, oklarının uçları ejderha boynuzundan yapılan ve hedefini sihirle bulan Ejderha Yayı'nı (Dragon Bow) savaş meydanlarında bizzat kullandı.

Siyasi nedenlerle Kontes Ivana ile evlendi ve bu evlilikten iki yasal oğlu oldu. Büyük oğlu Vassily von Raukov varis olmasına rağmen oldukça cılız ve hastalıklı bir yapıya sahipti. Buna karşın, Valmir'in mutlak favorisi olan küçük oğlu Oleg von Raukov, ruhu, mizacı ve savaşçılığıyla tamamen babasının bir kopyasıydı.

Görünürdeki katı disiplininin ardında oldukça çalkantılı bir özel hayatı vardı. Altdorf'ta çalışan Anastasia adlı bir hancı kızıyla ve Kislevli bir kadın büyükelçiyle yaşadığı romantik ilişkiler de dahil olmak üzere pek çok gayrimeşru çocuk sahibi olduğu rivayet edilirdi. Hatta sekizinci oğlu olduğu söylenen gayrimeşru Boris von Raukov, memleketinden ayrılıp askeri bir kariyere yönelerek Nuln'da paralı asker komutanlığına kadar yükselmişti.

Trajediler ve Son Zamanlar

Valmir'in yaşlılık yılları ve hükümdarlığının son dönemi, Warhammer evrenindeki Kaos istilalarının getirdiği büyük felaketlerle gölgelendi. Ostland, kuzeyden gelen devasa Kaos ordularının ilk ve en ağır darbesini alan yerlerden biri oldu.

Şehri acımasızca yakılıp yıkıldığında, Valmir hayatının en büyük yıkımını yaşadı. Bu kaos sırasında karısı Ivana kayboldu ve göz bebeği olan, tahtın manevi varisi gibi gördüğü küçük oğlu Oleg hayatını kaybetti. Hayatı boyunca ölüm ve dehşet karşısında dimdik durmuş, en iğrenç Kaos yaratıklarına karşı bile iradesini bozmamış olan bu yaşlı kurt, oğlunun ölümünün ardından ulu orta ağladı ve teselli edilemez bir yasa büründü. Cılız ve hastalıklı olan büyük oğlu Vassily ise bu yıkımdan bir şekilde sağ kurtulmayı başarmıştı; ancak acılı ve öfkeli Valmir, kardeşi ölürken onun hayatta kalmış olmasını hiçbir zaman tam olarak affedemedi.

Tüm bu kayıplara ve içindeki tükenmişliğe rağmen Valmir, Ostlandlıların o boyun eğmez karakterine sadık kaldı. Savaş tüm şiddetiyle Kislev'e sıçradığında ve müttefikleri yardıma ihtiyaç duyduğunda, acılarını bir kenara bırakıp ordularını kuzeye, Erengrad'ı Kaos güçlerine karşı savunmaya sürdü. Bir zamanlar kendi birlikleri içindeki rekabeti yöneten, şövalyelerine marşlar yazdıran bir liderin vakarını son anına kadar koruyarak, İmparatorluk uğruna savaşarak tarihe geçti.